[動詞]訴苦,講出不平。
伊受著枉屈,才四界咧哭呻。 I siū-tio̍h óng-khut, tsiah sì-kè teh khàu-tshan. (他受到委屈,才四處訴苦。)
伊受著枉屈,才四界咧哭呻。
I siū-tio̍h óng-khut, tsiah sì-kè teh khàu-tshan.
(他受到委屈,才四處訴苦。)
[動詞]罵人嚕嗦。
你莫閣佇遐咧哭呻矣。 Lí mài koh tī hia teh khàu-tshan--ah. (你別在那裡發牢騷了。)
你莫閣佇遐咧哭呻矣。
Lí mài koh tī hia teh khàu-tshan--ah.
(你別在那裡發牢騷了。)
《臺灣台語常用詞辭典》資料取得日期:20251219
© 中華民國教育部 (Ministry of Education, R.O.C.)