Ctrl+K

搜尋方式

相剋


相剋

  1. 互相剋害、犯沖。如:「陰陽五行相生相剋。」


相剋

  1. [動詞]互相妨礙、犯沖。

    我看𪜶兩个是天生相剋,才會見面就相觸。

    Guá khuànn in nn̄g ê sī thian-sing sio-khik, tsiah ē kìnn-bīn tō sio-tak.

    (我看他們兩個人是天生犯沖,才會見面就鬥嘴。)

相剋

其他 sio-khik

  1. 命底互相剋制,八字bē合。

  • 夫妻相剋。

相剋

其他 siang-khik(漳)

  1. 性bē合互相剋制。

  • 相剋--ê藥
  • 八字相剋
  • 夫妻相剋。

相剋

其他講法
華語 相剋

相剋

華語 相剋

有提到「相剋」的條目

首頁
搜尋
收藏
紀錄